علل ایجاد شورش: از نظر نیل اسملسر چهار علت در پیدایش آشوبهای خیابانی و شورش دخیل است:
الف- زمینه ساختاری: شرایط کلی اجتماعی که مشوق یا مانع تشکیل انواع جنبش های اجتماعی است. مثلا نظام اجتماعی-سیاسی ایران به گروه های لائیک اجازه ی فعالیت نمی دهد و در دانشگاه ها فقط تشکل های مذهبی در چهارچوب قانونی خاص امکان فعالیت دارند.
ب-فشارهای ساختاری: تنشها و تضادها باعث ایجاد منافع متعارضی در درون جامعه می شود.نابرابری حقوقی شهروندان و توزیع نابرابری قدرت ، ثروت ،‌ معرفت و منزلت به تنشها دامن می زند. نگرانی درباره ی آینده آدمیان را دچار اضطراب می سازد و بر آنها فشار وارد می آورد
ج- باورهای تعمیم یافته: جنبشهای اجتماعی تحت تاثیر ایدئولوژی های معینی شکل می گیرند که نارضاییها را متبلور ساخته و راههای عملی رفع آنها را نیز نشان می دهند. ایدئولوژیهای ناکجاآبادی که وعده ی برپا کردن بهشت بر روی زمین را می دهند بر انسانهای ناکام گرفتار در چنبره واقعیات ناخوشایند بسیار مؤثرند.
د-عوامل شتابدهنده: حوادث یا رویدادهایی که باعث میشوند افراد مستقیما وارد عمل شوند.واقعه ی حمله به کوی دانشگاه عامل اصلی شتاب بخشیدن به شورش محدود اخیر بود.
آیا نابرابری حقوقی ،فاصله ی شدید طبقاتی،عدم مجازات مجرمان وابسته به یکی از بلوکهای قدرت،‌قدرتهای بادآورده ی خارج از نظامات عمومی ، انسداد سیاسی،مقایسه ی وضع ایران با دیگر کشورها،آشنایی با اندیشه های مدرن، تحقیر دائمی، پاسخ نیافتن مطالبات و انتظارات، بیکاری فزاینده ،‌ تورم،بدهی خارجی ،اکثریت جوان جمعیت کشور و ... زمینه های ایجاد شورش را فراهم نمی آورد؟